Jip en Jankertje

¨Jank maar smerig wijf!¨ Roept Jip tegen Jankertje en wenend ging Jankertje in de hoek van de kamer zitten, met een rode wang en een blauw oog. ¨Denk jij echt dat je zomaar aan mijn autootjes mag komen? Nou?¨ Sneerde Jip haar nog even na. ¨Ik.. ik..¨ stamelde Jankertje door haar tranen heen, ¨ach krijg toch cholera¨ riep Jip. ¨Je moeder mag de hel gaan neuken en je vader is toch al dood.¨

¨Wa waarom doe je altijd zzo gemeen?¨ Wist Jankertje uit te brengen. ¨Weet je waarom?¨ Vroeg Jip doordrongen van sarcasme, ¨omdat jij een secreet bent, net als je oma. Wist je niet dat je aids hebt! Das misschien het enige goede dat ze je heeft nagelaten! Ga maar lekker verder janken, domme doos, ik ben weg!¨

Fluitend en voldaan van zichzelf liep Jip vrolijk naar huis. ¨dag mama van Jankertje, heb ik u al verteld wat een lieve dochter u heeft!¨