Moeder lief,

Ik zou kunnen schrijven over je tekortkomingen, eigendunk en waan.

Dat maar weinig weten van je zinloos saai bestaan. Dat ieder je geboortefoto´s bekijkt met een dikke traan. Dat we eigenlijk de neiging hebben je te slaan.

Je kennissen willen zo graag bij je vandaan. Hoe irritant je altijd in de weg gaat staan.

Dat we je eigenlijk allemaal veel liever weg zien gaan, Hoe graag we je een reis willen aanbieden: een enkeltje naar de maan.

Ja, ja zelfs de koster en de kapelaan bidden dat je ophoud met bestaan.

Dat je echtgenoot het knopje van de tv aandoet, in de hoop dat er ooit brand zal ontstaan.

Wat voor ongein de loodgieter heeft uitgehaald met je gerepareerde kraan.

Verder zou ik nog kunnen schrijven dat als je geen centen had, je hier vast en zeker helemaal alleen had gestaan.

Maar dat heb ik net gedaan.