Brief aan geliefde

Ik weet dat ik niet lief kan hebben zoals jij mij bemind, ik probeer te werken aan wat jij niet goed aan mij vind, ik koop dure sieraden en verpak ze met een lint, voor jou ruik ik naar rozen en mint, met jou op de nek loop ik blootsvoets door grint, een conflict smoor ik eer het begint, ik probeer je te koesteren in alles wat je zint, ´s avonds fluister ik lieve woordjes in de wind, verf ik je plint en troost je als een kind.

Ik probeer goed voor je te zijn, koop voor jou de duurste wijn, mijn liefde gaat verder dan verdriet of pijn, ik wil er voor je zijn van je houden, je bevrijen, je strelen, samenzijn. Ik wil je inspireren alles van je weten en niks van jou vergeten, met je leuke dingen doen, romantisch dineren, in een gondeltje aanmeren, naar Parijs of Venetië gaan, met jou op de Eiffeltoren staan.

Je moet weten dat ik er voor je ben maar dat ik op dit moment de woorden niet kan vinden mijn gevoelens uit de drukken, zeker nu alles in mijn leven niet wil lukken, problemen met studie, familie en vrienden, geldnood is gelukkig niet zo groot, maar mentaal weegt alles zwaar en daarmee is het voorlopig nog niet klaar,

Wat ik vraag is een beetje begrip, ik ben er voor je en je staat bij op èèn met stip, alleen kan ik mijn eigen problemen even niet oplossen in een wip.

Mijn opa heeft kanker, mijn moeder loopt bij een psycholoog en ook stage zit me hoog, ik weet niet wat mijn begeleider achter mijn rug om zegt maar het hele team doet krom en spreekt geen recht, al doe ik mijn best, echt. s´avonds huil ik nog stilletjes om hoe verkeert het tussen mijn moeder en vader is gegaan, snikkend zie ik hem nog heengaan, gekrengd, gebroken, vergaan, als een wrak is hij de rest van zijn leven ingegaan en nog steeds voelt het alsof ik het heb gedaan.

Nogmaals ik hoef geen meelij, troost of vergaand begrip, ik zit alleen een kleine dip. Ik sta nog steeds voor je klaar al zitten mijn gedachten soms daar.