Brief aan geliefde antwoord

Denk jij nou serieus dat ik begrip toon voor zo´n domme kneus, ja kom op zeg dat jij je stage aan het vergooien bent heeft toch niks te maken met die ouwe vent.

Kanker zei je toch, ik wou dat ik het hebben moch en je vader heeft je moeder verlaten, goh wat vervelend nou. Ik vraag me af waar het aan liggen zou..

Kansloze kinderen, een rijtjeshuis en dan je moeder nog, altijd abuis. Nee, als ik voor die keuze had gestaan was ik allang gegaan en nu wil je zeker ook mijn medelijden, nee mijn leven is al kut genoeg.

Ik ben al in geen weken meer zat geworden in de kroeg en heb van al die smerige wijn van jou al lang genoeg. Wel erg simpel he, als het even tegenzit minder aandacht voor mij, hoe durf je dat te denken, ik ben toch niet je lakei.

Alsof je mij gewoon maar aan de kant kan zetten als jij bezig bent je leven te pletten. Weet je wat, jij bent kansloos, decadent, lui, lusteloos, egocentrisch, besluiteloos en stom en als het even tegenzit lig je gelijk krom.

Nee, ik ga bij je weg, zo laat ik mij niet behandelen zeg. Je verteld me dat je van me houd, maar jij laat me werkelijk koud, ik kan niet meevoelen met zo'n stomme idioot die zijn leven zo verkloot!

Ik dump je de volgende keer als ik je weer zie en ga op zoek naar iemand wel met visie!