De gehaarde kat

Eens had ik een rood gehaarde kat, wat een gepassioneerd jager was dat. sluipend verraste hij zijn prooi, zo elegant, zo mooi. Zijn groene ogen fonkelde in de duisternis, maar eens, zoals het leven dan weer is, werd hij vervangen door een groot gemis.

Jaren verstreken, seizoenen komen en gaan, opdat ik op eigen benen ben gaan staan. Enkele maanden nadat ik uit huis was gegaan, kwam er echter een nieuw huisgenootje aan. Stil en onbewogen, rode haren, groen ogen, die ondeugend fonkelen als ze lacht en ´s avonds, spint ze zacht.