De verlichting

De verdrukking als een harde keutel in mijn hol, kramp in de buik wazig in mijn bol, trauma´s, beschamingen, vervelende mensen, onbezonnen wensen.

Het hoopt zich op, klontert en verstopt als darmplak of cholesterol, klonterpap of een kleverige drol. De obstructie weegt zwaar en vermeerdert almaar door, als ik hem niet in de kier smoor.

Stapelen blijft het feces maar van darm tot maag, oesofagus tot boven de kraag tot even in de mond en weer omlaag, poepboeren kloppende aderen in de hals, adem benepen, stem klinkt vals, opdat slechts nog een rochelend geluid ontstond en mening poepkuchtje ontroomt zo blijft het gaan. De buik zwelt op, zweet breekt uit doorbloede ogen, benepen snuit.

De ogen knijpen samen, een vuist balt en met een diepe pijnlijke wee, braak ik voor meer dan twee. Alles ontsnapt, ik kotst het eruit. Trauma´s, rotgevoelens, onverwerkte, emoties, niets blijft zitten niets. Kokhalzend spuit als een bloederige zweer, pijnlijk, walgelijk, daar komt het weer. Bebloede drollen zwart van kleur, intens smerig van geur. Als een lintworm die vastzit in je keel, proestend kuchend verwijderd hij zich geheel.

Wat rest is een uitgemergeld lijf en dan laat de rest maar buiten kijf, geen verdrukking, constipatie of cholesterol, nee de volgende drol komt gelukkig weer uit mijn hol!